Terug
Niet klagen maar dragen…
Hans Kazan
8 sep 2025 2 min
Hoewel het al weer een tijd geleden is dat ik met mijn kinderen, Oscar, Renzo, Mara en Steven, langs de theaters tourde, koester ik nog steeds de mooie herinneringen.
Echter, het weekend waarin wij ‘s avonds in Theater De Hanzehof in Zutphen optraden en de volgende dag een middagshow in de schouwburg in Delft zouden verzorgen, was minder leuk, maar… onvergetelijk!
We bleven na de succesvolle show in Zutphen in een hotel slapen en konden ‘s avonds na het optreden nog in een restaurant terecht waar wij gezellig rond een grote pot met mosselen de dag afsloten.
De volgende ochtend waren wij allemaal ziek. Doodziek. Misselijk en heftige buikkampen. Zware voedselvergiftiging!
We sleepten ons vroeg in de ochtend naar de auto om tijdig in Delft te zijn i.v.m. de voorbereidingen van de middagshow. Onderweg stopten wij bij elke benzinepomp of langs de weg omdat er weer iemand moest braken.
Aangekomen in de kleedkamer van het theater lag iedereen opgerold van de pijn op de grond. Zwak, ziek, kotsmisselijk en met onstuitbaar heftige krampen. Onze technici, Kees Meijer en Bert Harkink, hadden emmers tussen de coulissen gezet voor het geval iemand tussen de acts door snel moest overgeven.
Hoe wij door de show zijn gerold weet ik niet meer.
Wel weet ik dat ik ondanks de ellende trots was op het feit dat geen van de kinderen klaagde of zeurde. De show werd “gewoon” doorgezet.
Daarna wilde iedereen nog maar één ding: naar huis!
Wat wij toen in de praktijk hebben ervaren, is dat zeuren alleen maar meer van je energie afneemt en daardoor de focus op het negatieve legt.
De realiteit van een nare situatie accepteren en er vervolgens het beste van maken, maakt je sterk. Van die instelling hebben wij allemaal nog steeds voordeel in ons dagelijks leven.
Zeuren is makkelijker dan doorgaan!